pois pa mandar o do punto vermello a ti tamén xa che valeu. Eu creo que recibín 3 formatos distintos do asunto... cagüentó!!
Visto dende fora, que risa, manda carallo. Que caña o neno aporreando a pantalla. O da tipa xa é a oxtia, que porrazo se meteu. Por ter cadeiras con rodas. A miña está mellor asentada no chan.
Insisto, hai que ser fillo de puta, pa urdir unha venganza tal.
Se o do ataque ao corazón sería un pouco esaxerado, pero un bo ataque de pánico ou a rotura do oso sacro ben poderían ser posibles.
E eu non fun a primeira en atentar contra asaúde dos meus amigos enviándolles mensaxes sorpresas. A partir de agora pensa ben o que fas antes de abrir o teu correo (je, je, je)
Ooooh! Que triste está o blog! Pensei que o meu ordenador estaba palá, pero xa comprendín todo.
O Lelo está desaparecido en combate (isto é, traballando mañá e tarde para pagar hipoteca, impostos, despedidas e bodorrios varios), pero xa lle preguntarei a súa opinión (ou xa a publicará)
Pola miña parte, a min no me importa publicar cousas que a min me gustan ou me parecen interesantes. Pero case prefiro dar por finiquitado este proxecto (que naceu como Peña e vai "despeñándose", dado o éxito obtido) e comezar un novo no que esteamos implicados os tres desde o principio (deseño, nome, ...). Non sei, estouno pensando.
5 comentarios:
hai que ser fillo de puta...
pois pa mandar o do punto vermello a ti tamén xa che valeu. Eu creo que recibín 3 formatos distintos do asunto... cagüentó!!
Visto dende fora, que risa, manda carallo. Que caña o neno aporreando a pantalla.
O da tipa xa é a oxtia, que porrazo se meteu. Por ter cadeiras con rodas. A miña está mellor asentada no chan.
Insisto, hai que ser fillo de puta, pa urdir unha venganza tal.
E ter moito tempo libre!!
Se o do ataque ao corazón sería un pouco esaxerado, pero un bo ataque de pánico ou a rotura do oso sacro ben poderían ser posibles.
E eu non fun a primeira en atentar contra asaúde dos meus amigos enviándolles mensaxes sorpresas.
A partir de agora pensa ben o que fas antes de abrir o teu correo (je, je, je)
está claro... iso é como o dos spams: abre un que non debes e buscaste a ruína.
Supoño que volverei a picar outras veces... son moi curioso.
Ooooh! Que triste está o blog!
Pensei que o meu ordenador estaba palá, pero xa comprendín todo.
O Lelo está desaparecido en combate (isto é, traballando mañá e tarde para pagar hipoteca, impostos, despedidas e bodorrios varios), pero xa lle preguntarei a súa opinión (ou xa a publicará)
Pola miña parte, a min no me importa publicar cousas que a min me gustan ou me parecen interesantes. Pero case prefiro dar por finiquitado este proxecto (que naceu como Peña e vai "despeñándose", dado o éxito obtido) e comezar un novo no que esteamos implicados os tres desde o principio (deseño, nome, ...). Non sei, estouno pensando.
Xa falaremos
pois vai tocar.
eu xa ves que vou "DESESTRUCTURANDO" o asunto pouco a pouco... (ainda que habería volta atrás, dun xeito doado)...
nesta finde, imos deixar a lelo, a ver que se lle ocorreu, e eu coma non estou, pois xa me enterarei do homiño.
Publicar un comentario